|     |
De Nederlandse kenniseconomie zal binnen 10 jaar volledig digitaal zijn. Snelle en efficiënte toegang tot informatie is dan helemaal cruciaal. Digitale informatie is echter bijzonder vergankelijk. Dit probleem van de digitale duurzaamheid is sectoroverschrijdend en speelt bij archieven, bibliotheken, onderzoekinstellingen, de overheid, erfgoedinstellingen en musea.
Om het probleem van de digitale duurzaamheid aan te pakken is vorig jaar de Nationale Coalitie Digitale Duurzaamheid (NCDD) van start gegaan. Inge Angevaare is coördinator van deze nationale coalitie. InfoMail vraagt haar naar de activiteiten en de vorderingen van de NCDD.
Duurzame toegankelijkheid tot digitale data
De Nationale Coalitie Digitale Duurzaamheid is opgericht door een aantal organisaties dat digitale duurzaamheid tot de kerntaak rekent, zoals de KB, SURF en Instituut voor Beeld en Geluid.
De mission statement van de coalitie is krachtig geformuleerd: ‘De NCDD waarborgt duurzame toegankelijkheid tot digitale data in Nederland.’ ‘We streven ernaar om te komen tot een samenhangend stelsel van organisatorische afspraken en technische faciliteiten’, legt Inge Angevaare uit. ‘Op die manier moeten alle digitale data die in de publieke sector worden geproduceerd de zorg krijgen die zij nodig hebben, van wieg tot graf.’ Ook bewustwording is een heel belangrijk punt: ‘Onlangs schreven de Raad voor Cultuur en de Raad voor het openbaar bestuur nog dat er bij de overheid structureel veel te weinig aandacht is voor een deugdelijke informatiehuishouding. En een wetenschapper verloor anderhalf jaar werk in de TU-brand. Hij had al zijn data op zijn eigen computer opgeslagen. Goede voorlichting over de risico’s van lokale data-opslag had dit verlies kunnen voorkomen.’
De NCDD wil een stabiele organisatorische en technische infrastructuur voor de duurzame toegankelijkheid. Hoe ziet die infrastructuur eruit? Angevaare: ‘Vaak wordt bij digitale duurzaamheid vooral aan technische oplossingen gedacht. Die zijn natuurlijk nodig, maar er is meer: duurzame digitale opslag is een complex geheel dat grote investeringen vraagt, zowel in geld als in menskracht. Individuele instellingen en zelfs sectoren kunnen dat niet alleen opbrengen. Daarom moeten we nieuwe samenwerkingsvormen ontwikkelen, met goede afspraken tussen al die betrokken instellingen om faciliteiten en kennis te delen.
Duurzame financiering is ook van groot belang’.
Het eerste traject is de Nationale Verkenning Digitale Duurzaamheid. ‘We willen in kaart brengen wat de publieke sector aan digitale data produceert en hoe daarmee wordt omgegaan. Welke data worden duurzaam beheerd, welke nog helemaal niet? Welke data lopen de grootste risico’s? Die verkenning moet leiden tot een strategisch actieplan. Daarnaast is er de website en een discussielijst om kennis uit te wisselen en te verspreiden.’ Inge Angevaare komt op uitnodiging ook een lezing geven.
De overheid is nog lang niet duurzaam. En 79 % van de musea heeft nog geen duurzaamheidsstrategie voor digitaal materiaal. Hoe is het in andere sectoren gesteld?
‘Heel wisselend. De KB heeft een e-Depot met nu al zo’n elf miljoen publicaties. Het Instituut voor Beeld en Geluid archiveert alle uitzendingen van de publieke omroepen integraal. In sommige wetenschapssectoren, vooral aan de beta-kant, hebben onderzoekers zelf zeer creatieve oplossingen gevonden voor data-opslag en uitwisseling, vaak in internationaal verband. Maar er zijn ook sectoren waar wetenschappers nog overtuigd moeten worden van de noodzaak om hun data te deponeren en voor hergebruik beschikbaar te stellen.’
De NCDD heeft zichzelf vijf jaar gegeven om tot echte resultaten te komen. Angevaare vertelt over de financiering: ‘De NCDD wordt geheel gefinancierd uit bijdragen van de leden. Die bepalen ook hoe lang de NCDD zal bestaan. Het Ministerie van OCW heeft middelen ter beschikking gesteld om de nationale verkenning te organiseren.’
De resultaten van de verkenning worden in 2009 verwacht.
http://www.ncdd.nl/
info@ncdd.nl
juni 2008
 |