InfoManagement

Het raakt me direct in mijn ziel: de plannen van dit kabinet om de financiering van vele cultuurinstellingen stop te zetten. De lijst van getroffen instellingen, veel klanten van mij, is lang. Het is schokkend dat juist aan de wortels van de kunst de kaalslag plaatsvindt. De top wordt gespaard. Juist aan de voet, bij de instellingen die zich inspannen voor de ongesubsidieerde, getalenteerde kunstenaar, musicus en componist wordt de bijl gezet. Ook de muziek en theater erfgoedinstellingen worden in hun voortbestaan bedreigd en zien al het werk waar zoveel inspanning, liefde en geld is in gestopt voortijdig beëindigd. Natuurlijk is het gerechtvaardigd dat de getroffen instellingen zich moeten beraden op hun werkzaamheden en moeten nadenken over de financiële grondslag van hun bestaan, natuurlijk hebben zij in de voorbije jaren al signalen op kunnen vangen dat het roer om moest. Het is echter onrechtvaardig dat zij op deze weinig elegante wijze, de grond onder hun voeten kwijt raken en binnen 18 maanden moeten zien op te krabbelen of af te bouwen. Dat inspireert en stimuleert niet om de hand aan de ploeg te slaan, maar levert leegloop en inertie op bij de instellingen. De petities tekenen we natuurlijk allemaal, actie voeren moet ook. Tegelijkertijd is het naar mijn mening noodzakelijk de energie nu in daden om te zetten en gezamenlijke plannen voor de toekomst te maken. In het cultuurveld moeten toch ook visionaire leiders te vinden zijn die de kar kunnen trekken. Ik denk mee, ik doe mee.